DAC’nin Sonu ve \u00c7a\u011f D\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc – Uwe – Jens Heuer, Prof. Dr., Berlin, Hukuk Bilgini
\nMarxistische Bl\u00e4tter, 5-04, 14. 9. 2004
\n\u00c7eviri: Samet Erdogdu<\/p>\n
\tBirle\u015fik Devletlerin 1981’den 1989’a kadar Ba\u015fkanl\u0131\u011f\u0131n\u0131 yapan Ronald Reagan, o y\u0131l\u0131n 5 Haziran’\u0131nda \u00f6ld\u00fc. Anti-kom\u00fcnistler 11 Haziran’da cenazesinin kald\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 g\u00f6rkemli devlet t\u00f6reninde hep bir a\u011f\u0131zdan onu, ba\u015flatt\u0131\u011f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 silahlanma politikas\u0131yla Sovyetler Birli\u011fi’ni dize getiren ve So\u011fuk Sava\u015f’tan zaferle \u00e7\u0131kan ki\u015fi olarak tasvir ederek kendisine methiyeler dizdiler. Almanya’daki politikac\u0131lar\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011fu ise < DAC’nin Sonu ve \u00c7a\u011f D\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc – Uwe – Jens Heuer, Prof. Dr., Berlin, Hukuk Bilgini Marxistische Bl\u00e4tter, 5-04, 14. 9. 2004 \u00c7eviri: Samet Erdogdu Birle\u015fik Devletlerin 1981’den 1989’a kadar Ba\u015fkanl\u0131\u011f\u0131n\u0131 yapan Ronald Reagan, o y\u0131l\u0131n 5 Haziran’\u0131nda \u00f6ld\u00fc. Anti-kom\u00fcnistler 11 Haziran’da cenazesinin kald\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 g\u00f6rkemli devlet t\u00f6reninde hep bir a\u011f\u0131zdan onu, ba\u015flatt\u0131\u011f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 silahlanma politikas\u0131yla Sovyetler …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[20],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/partiyakomunistekurdistan.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/698"}],"collection":[{"href":"http:\/\/partiyakomunistekurdistan.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/partiyakomunistekurdistan.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/partiyakomunistekurdistan.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/partiyakomunistekurdistan.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=698"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/partiyakomunistekurdistan.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/698\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":699,"href":"http:\/\/partiyakomunistekurdistan.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/698\/revisions\/699"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/partiyakomunistekurdistan.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=698"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/partiyakomunistekurdistan.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=698"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/partiyakomunistekurdistan.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=698"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n\tBiz bu iki etapl\u0131 olu\u015fumdan yola \u00e7\u0131karak, 1990’dan bu yana tan\u0131\u011f\u0131 oldu\u011fumuz devasa de\u011fi\u015fimin ger\u00e7ek\u00e7i bir resmini ve b\u00f6ylece, bar\u0131nd\u0131rd\u0131\u011f\u0131 tehlikeleriyle beraber, yeni d\u00f6nemin do\u011fru bir resmini elde edebilir miyiz? Ben 1989’un g\u00fc\u00e7 oranlar\u0131n\u0131 tasvir etmeye ve Demokratik Almanya Cumhuriyeti’ndeki, DAC’nin kurban edilmesi ile sonu\u00e7lanan volkanik de\u011fi\u015fikliklere ABD ve Sovyetler Birli\u011fi’nin adeta \u00e7anak tuttu\u011funu ve daha sonra Federal Almanya Cumhuriyeti’nin onlar\u0131n icras\u0131na aktif olarak kat\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 sergileyen kan\u0131tlar\u0131 d\u00fcnya-tarihsel \u00e7er\u00e7eve i\u00e7erisine yerle\u015ftirmeye \u00e7al\u0131\u015faca\u011f\u0131m.
\n\t1989 olaylar\u0131n\u0131n \u00e7\u0131k\u0131\u015f noktas\u0131, Avrupa’n\u0131n ve bilhassa ABD’nin 1989 ilkbahar\u0131nda Almanya hakk\u0131nda izledikleri politikalar\u0131 de\u011fi\u015ftirmeleridir. Yeralt\u0131ndan gelen bir homurtu daha o anda hissedilmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Philip Jelikow ve Condoleezza Rice ilkbaharda Polonya’da ba\u015flayan ikili iktidar\u0131 bir ABD yard\u0131m paketiyle derhal \u00f6d\u00fcllendirmek suretiyle, siyasi gidi\u015fat\u0131n y\u00f6n\u00fcn\u00fc net bi\u00e7imde tayin ediyorlard\u0131.(2) Eski CIA ba\u015fkan yard\u0131mc\u0131s\u0131, yeni ABD b\u00fcy\u00fckel\u00e7isi Vernon A. Walters, Nisan 1989’da Wolfgang Sch\u00e4uble’yi ilk ziyaretinde, iki Almanya’n\u0131n yeniden birle\u015fmesinin yak\u0131n oldu\u011funu s\u00f6yl\u00fcyordu. Bu kanaatini ise Gorba\u00e7ov’un <
\n\tBu yakla\u015f\u0131m 30 May\u0131s 1989’da Br\u00fcksel’de yap\u0131lan NATO zirvesinde NATO konsepti haline getirildi. Nato, Berlin’i \u00f6zg\u00fcr ve m\u00fcreffeh k\u0131lma hedefinin kendi sorumluluklar\u0131 aras\u0131nda bulundu\u011funu vurguluyordu: <<\u015eehiri ikiye b\u00f6len duvar, Avrupa'n\u0131n b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015fl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc sembolize eden kabul edilemez bir \u015feydir.>>(5)
\n\tABD’nin bu keskin d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc Sovyet politikas\u0131n\u0131n\u0131n yeni bir rotaya y\u00f6nelmesi ile paralel bir seyir izlemi\u015fti. \u00d6nemli sinyallerden biri, 1986 Sofya Zirvesi’nden itibaren Gorba\u00e7ov’un her f\u0131rsatta tekrarlad\u0131\u011f\u0131, her partinin sadece kendinden sorumlu oldu\u011fu yolundaki tezleriydi. (Das Geschenk, s. 30.) S\u0131k s\u0131k kullan\u0131lan <
\n\tHer iki s\u00fcper g\u00fc\u00e7 aras\u0131nda <
\n\tHelmut Kohl ile yap\u0131lan konu\u015fmalar\u0131n da ayn\u0131 minvalde oldu\u011fu a\u015fikard\u0131r. Kohl’un 24. 10. 1988 Moskova ziyareti hakk\u0131nda Gorba\u00e7ov \u015funlar\u0131 yaz\u0131yor: <
\n\tBu nedenlerden \u00f6t\u00fcr\u00fc Federal h\u00fck\u00fcmet DAC’ne y\u00f6nelik konu\u015ftu\u011fu dilin tonunu, en sonunda art\u0131k saklanamaz bir destabilizasyona vard\u0131racak \u00f6l\u00e7\u00fcde, aydan aya ve sonra da haftadan haftaya sertle\u015ftirdi. M\u00fcste\u015far Ottfried Hennig 27 Nisan’da <
\n\tHennig kaynayan kazan\u0131n ate\u015fini 22 Haziran’da daha da k\u00f6r\u00fckledi. Nihayetinde Do\u011fu Avrupa’da <
\n\tKohl art\u0131k yedeklerini ileri s\u00fcr\u00fcyordu. 22 A\u011fustos’ta, <
\n\tBu zaman zarf\u0131nda Erich Honecker’den, \u00f6nce Egon Krenz’e, sonra Hans Modrow’a ve daha sonra Lothar de Maizi\u00e9re’ye iktidar de\u011fi\u015fiklikleri bir orta yol bulma sonucuna de\u011fil, aksine sadece Kohl’un gitgide daha kuvvetli bi\u00e7imde \u00f6n plana \u00e7\u0131kmas\u0131na yarad\u0131. 19 Kas\u0131mda Dresden’deki co\u015fkulu kar\u015f\u0131lanmas\u0131 esnas\u0131nda, arkas\u0131nda duran Seiters’e \u015f\u00f6yle diyordu: <
\n\t\u0130\u015fler, yeni ba\u015fbakan Lothar de Maizi\u00e9re’de bir s\u00fcreli\u011fine iyi gitti. Sch\u00e4uble daha sonralar\u0131 onun <
\n\tABD deste\u011fini arkas\u0131na alan Kohl, sallant\u0131l\u0131 \u00f6teki m\u00fctteffikleri m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011fu kadar uzunca bir s\u00fcre kendi ger\u00e7ek ama\u00e7lar\u0131 konusunda karanl\u0131kta b\u0131rakacak, Gorba\u00e7ov’un i\u00e7erdeki kar\u015f\u0131tlar\u0131n\u0131 vaktinden evvel \u00fcrk\u00fctmeyecek ve o s\u0131ralarda kendisinin yeniden se\u00e7ilmesinin riske d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc yakla\u015fan se\u00e7imleri g\u00fcvence alt\u0131na alacak \u015fekilde, SPD’nin d\u00fcnya politikas\u0131nda meydana gelmekte olan de\u011fi\u015fiklikler konusundaki kavray\u0131\u015f eksikli\u011fini kendi lehine kullanabildi\u011fi ustal\u0131kl\u0131 taktikler uygulad\u0131.
\n\t1989 y\u0131l\u0131ndaki uluslararas\u0131 g\u00fc\u00e7 oranlar\u0131 ve ABD ve FAC h\u00fck\u00fcmetlerinin ve onlar\u0131n arkas\u0131nda duran ekonomik g\u00fc\u00e7 odaklar\u0131n\u0131n, \u00f6b\u00fcr s\u00fcper g\u00fcc\u00fc bertaraf etmeyi sa\u011flamak ve daha sonra da de\u011fi\u015fen durumu alabildi\u011fine lehlerine kullanmak konular\u0131ndaki aman tan\u0131maz kararl\u0131l\u0131klar\u0131ndan \u00e7\u0131kan nihai varg\u0131 \u015fudur ki 1989\/90 y\u0131l\u0131nda demokratik-sosyalist bir DAC i\u00e7in hi\u00e7 bir \u015fans kalmam\u0131\u015ft\u0131. DAC akt\u00f6rlerinin \u00e7o\u011fu bunun ay\u0131rd\u0131nda bile de\u011fildi. <<41'inci y\u0131l\u0131nda DAC politikas\u0131n\u0131n i\u015fleyi\u015findeki temel facia, etkili politik \u015fahsiyetlerin \u00e7o\u011funlu\u011funun -ger\u00e7ekliklerin ele\u015ftirel bir muhasebesini yapmadaki noksanl\u0131klar\u0131 da dahil- hi\u00e7bir \u015feyi bilmemeleri ya da daha do\u011frusu \u00f6nceden sezememelerinden ileri geliyordu>> (Prokop, S. 164). 4 Kas\u0131m g\u00f6sterisine kat\u0131lanlarla yap\u0131lan bir toplant\u0131da a\u011f\u0131r basan g\u00f6r\u00fc\u015f, realist bir bak\u0131\u015f\u0131n \u00f6n\u00fcn\u00fc kapatan \u015feyin, daha iyi bir sosyalizm y\u00f6n\u00fcnde beslenmekte olan umutlar oldu\u011fu y\u00f6n\u00fcndeydi.[17] Frank Brunssen yaz\u0131yor, <
\n\tErhard Crome, SED-reformcular\u0131n\u0131n 1989 sonundaki \u00e7abalar\u0131 \u00fczerine yapt\u0131\u011f\u0131 analizinde <
\n\tOysa o zamanki yakla\u015f\u0131mlara ve ba\u015fka bir geli\u015fim \u015fans\u0131 bulundu\u011fu yolundaki de\u011ferlendirmelere bak\u0131l\u0131rsa, doksanl\u0131 y\u0131llara giri\u015f \u00e7ok daha farkl\u0131 bi\u00e7imde tezah\u00fcr etmeliydi. Yepyeni bir durum ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131nda, bunun \u00f6nce o an m\u00fcmk\u00fcn olabilecek umutlar \u00fczerinden s\u0131nanmas\u0131 gayet anla\u015f\u0131l\u0131r bir \u015feydir. Her y\u0131k\u0131m, onu ger\u00e7ekle\u015ftirenlerde oldu\u011fu kadar, ona sadece tan\u0131k olanlar\u0131n \u00e7o\u011funda da umutlar uyand\u0131r\u0131r. Bu umutlar\u0131n baz\u0131lar\u0131n\u0131n, hatta belki de \u00e7o\u011funun ill\u00fczyon oldu\u011fu daha sonra ortaya \u00e7\u0131kar. Son Halk Meclisi’ndeki bir PDS milletvekili olarak ben kendim bile, o zaman olup bitenlerin esasen DAC’nin haklar\u0131n\u0131n savunulmas\u0131yla kesinlikle alakal\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, tam tersine, gitgide daha b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde, m\u00fcstakbel birle\u015fik Almanya’n\u0131n do\u011fu kesimindeki vatanda\u015flar\u0131n konumlar\u0131n\u0131n ne olaca\u011f\u0131 \u00fczerine oldu\u011fu konusunu anlamam\u0131\u015ft\u0131m.[22] Ama bug\u00fcn daha realist bir yakla\u015f\u0131m m\u00fcmk\u00fcn ve gereklidir. Bununla birlikte a\u00e7\u0131kt\u0131r ki gerek PDS’li, gerekse ba\u015fka politikac\u0131lardan kimilerinin o zamanki kendi ill\u00fczyonlar\u0131n\u0131 birer ill\u00fczyon olarak kabul etmeleri \u00e7ok zor. 1995’te bile PDS’in Federal Meclis s\u00f6zc\u00fcs\u00fc halen b\u00fcy\u00fck tarihi bir \u015fans\u0131n mevcudiyetinden dem vuruyordu: <
\n\tO esnada bask\u0131n g\u00f6r\u00fc\u015f, s\u00f6zkonusu devrimin yepyeni bir <
\n\tOysa DAC’ndeki kitle hareketi, radikal t\u00fcrden, \u00f6yle bir d\u00fcnyay\u0131-de\u011fi\u015ftirme olay\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftiriyordu ki, bu, sonu\u00e7ta kitlelerin ve onlar\u0131n liderlerinin b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011funun ba\u015flang\u0131\u00e7taki niyetlerine tamamen ters y\u00f6nde olan bir de\u011fi\u015fimdi. Bu s\u00fcre\u00e7 ancak, y\u00f6netimin \u00e7ekirde\u011fi Bat\u0131 Almanlardan olu\u015fan yeni bir devlet ayg\u0131t\u0131 yoluyla iktidar\u0131n tamamen ele ge\u00e7irilmesiyle ve para birli\u011finin ger\u00e7ekle\u015ftirilmesi ve yedieminlik kurumu* te\u015fkili yoluyla meydana getirilen m\u00fclkiyet ili\u015fkilerindeki k\u00f6kl\u00fc de\u011fi\u015fimin ard\u0131ndan tamamland\u0131. Bu s\u00fcrecin ilk k\u0131sm\u0131 ikincisinin \u00f6nko\u015fuluydu ve s\u00fcrecin tamam\u0131 sosyalist devrim de\u011fil, aksine bir kapitalist restorasyondu. Bunun yan\u0131s\u0131ra, Polonya’da ba\u015flayan ve Sovyetler Birli\u011fi’nin y\u0131k\u0131lmas\u0131yla kapanan ve gidi\u015fat\u0131 her etab\u0131nda ayn\u0131 tarzda seyreden k\u00f6kten d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmlerin, tabir caiz ise, can al\u0131c\u0131 noktas\u0131n\u0131 ise DAC’ndeki k\u00f6kl\u00fc d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm te\u015fkil ediyordu.
\n\tDAC’nin y\u0131k\u0131lmas\u0131 hususundaki tart\u0131\u015fmalarda \u00fczerinde s\u00fcrekli tart\u0131\u015f\u0131lan bir nokta da, y\u0131k\u0131lma nedenlerinin daha \u00e7ok i\u00e7sel mi (yani kendi taksiratlar\u0131ndan m\u0131 kaynakland\u0131\u011f\u0131) yoksa d\u0131\u015fsal m\u0131 oldu\u011fudur. Ancak, bu d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc d\u00fcnya-tarihsel \u00e7er\u00e7eveye yerle\u015ftirdi\u011fimizde bunlar bir anlam ta\u015f\u0131maz. Bu \u00e7er\u00e7evede bizim, her ikisi de hi\u00e7 ku\u015fkusuz mevcut olan, ihanet-ahmakl\u0131k odaklanmas\u0131n\u0131 da g\u00f6zden ka\u00e7\u0131rmamam\u0131z gerekir. <
\n\tBen, Hobsbawm ile birlikte, bir \u00f6nceki \u00e7a\u011f\u0131n, onun form\u00fcle etti\u011fi bi\u00e7imiyle, <
\n\tYeni-\u00e7a\u011f\u0131 tan\u0131mlayan en g\u00f6zde kavram, mikroelektronikteki geli\u015fmelerle de ba\u011flant\u0131l\u0131 olan radikal bilimsel-teknik de\u011fi\u015fimlerle birlikte sermayenin yeniden \u00fcretilmesindeki (Shareholdervalue) de\u011fi\u015fiklikleri de i\u00e7ermesinden \u00f6t\u00fcr\u00fc, Globalle\u015fme kavram\u0131d\u0131r. Bu suretle de\u011fi\u015fimin as\u0131l \u00f6z\u00fc, sermayenin s\u0131n\u0131rs\u0131z hakimiyetinin restorasyonu olgusu, bulan\u0131kla\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r. Tabii s\u00f6zkonusu olan, her ne kadar o zamanki durumla k\u0131yaslanabilecek \u00f6nemli benzerlikler mevcutsa da, adeta 1914 zaman\u0131na d\u00f6nmek t\u00fcr\u00fcnden, basit bir geriye do\u011fru tornistan de\u011fildir. O, ayr\u0131ca, bug\u00fcnk\u00fc problemlere de bir reaksiyondur, bu duruma kar\u015f\u0131 ortaya \u00e7\u0131kan itirazlara, kapitalizmin hakimiyetini muhafaza etmek temelinde, \u00e7\u00f6z\u00fcm bulma giri\u015fimidir. Gramsci 19’uncu Y\u00fczy\u0131ldaki buna benzer s\u00fcre\u00e7ler i\u00e7in pasif-devrim kavram\u0131n\u0131, k\u00e2r\u0131n dokunulmazl\u0131\u011f\u0131 ilkesi \u00fcst\u00fcne kurulmu\u015f bir toplumsalla\u015fmadan ileri gelen <
\n\tKeza <
\n\tO zamandan bu yana 14 y\u0131l ge\u00e7ti; bu arada Yeni D\u00fcnya D\u00fczeni radikal bi\u00e7imde ata\u011fa ge\u00e7ti. Yugoslavya’ya kar\u015f\u0131 19. 4. 1999’da NATO taraf\u0131ndan ba\u015flat\u0131lan sava\u015f, ilk \u00e2lametti. Bu, 1945’de Birle\u015fmi\u015f Milletler \u015eart\u0131 ile in\u015fa edilen devletleraras\u0131 hukuk d\u00fczeninin tahrip edilmeye ba\u015flamas\u0131 demekti.[39] Yeni D\u00fcnya D\u00fczeni, Amerika’n\u0131n kendi ekonomik hakimiyetini politik-askeri olarak daimi teminat alt\u0131na alma, gitgide artan bir \u015fekilde tart\u0131\u015fma g\u00fcndemi olan bir model olarak eski Roma \u00f6rne\u011findeki gibi bir Pax-Amerikana tesisi giri\u015fimidir. Tabii bu, 1914 \u00f6ncesindeki emperyalizmin ayn\u0131s\u0131 de\u011fildir. Bu, konzernler (1999’da d\u00fcnya \u00fczerindeki 200 en b\u00fcy\u00fck konzernin 76’s\u0131 Amerikan as\u0131ll\u0131yd\u0131)[40], finans kapital ve bir tek bir devletin h\u00e2k\u00eemiyetinin yeni t\u00fcrden bir kombinasyonudur. Bununla e\u015fzamanl\u0131 olarak konzernleri \u00fclkeye yerle\u015ftirmek maksad\u0131yla birbirleriyle k\u0131yas\u0131ya rekabet eden devletlerin, birer rekabet devletine d\u00f6n\u00fc\u015fmesi yoluyla bir \u00e7ok devletin egemenlik hakk\u0131, gitgide artan bi\u00e7imde a\u015f\u0131nd\u0131r\u0131lmaktad\u0131r.
\n\t1916’da, Lenin a\u00e7\u0131s\u0131ndan, birbirleriyle rakip durumda olan \u0130mperiumlar vard\u0131 (LeW 39, S. 431 ff.). Bug\u00fcn ise aksine, ABD emperyalizminin tek ba\u015f\u0131na hegemonya tesis etme yelteni\u015fi s\u00f6zkonusudur. \u00d6nleyici-sava\u015f\u0131n[41] me\u015frula\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131yla, BM-\u015eart\u0131yla saptanm\u0131\u015f olan devletler hukukunun yerine, ABD’nin hegemonyal \u00e7\u0131karlar\u0131 ik\u00e2me edilmektedir. Ger\u00e7i bir ka\u00e7 AB \u00fclkesinin, m\u00fc\u015fterek bir d\u0131\u015f politika ve g\u00fcvenlik politikas\u0131 yoluyla uzun vadede kendi ba\u015f\u0131na emperyalist g\u00fc\u00e7 konumu kazanma gayretleri -\u00e7ekirdek Avrupa ya da hi\u00e7- vard\u0131r. Yeni AB-Anayasas\u0131’n\u0131n bir fonksiyonu da budur.[42] Son 14 y\u0131lda meydana gelen geli\u015fmeler, bug\u00fcnk\u00fc emperyalizmin Birle\u015fik Devletler emperyalizminin hegemonyas\u0131nca belirlendi\u011fini, i\u00e7inde bulundu\u011fumuz d\u00f6nemde meydana gelen sava\u015flar\u0131n, tam da bu hegemonyay\u0131 g\u00f6r\u00fclebilir bir gelecek i\u00e7in teminat alt\u0131na alma i\u015flevi g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc a\u00e7\u0131k bi\u00e7imde g\u00f6stermektedir. Bu, bu amac\u0131n mutlaka ba\u015far\u0131laca\u011f\u0131 anlam\u0131na gelmez, ancak hedefin bu oldu\u011fu gayet a\u00e7\u0131kt\u0131r.
\n\t\u00c7a\u011f\u0131n \u00e7ehresini de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in, baz\u0131 ara\u00e7lar ya da hele uzun vadede olanaklar elde daha var m\u0131d\u0131r; varsa hangi politik g\u00fc\u00e7ler bunu yapabilir? Devletin rol\u00fc yeniden tan\u0131mlanmal\u0131d\u0131r. Gelgelelim Marx ve Engels’in devletle ilgili iki tezi, geride b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131m\u0131z Y\u00fczy\u0131l’daki geli\u015fmeler taraf\u0131ndan, bence \u00e7\u00fcr\u00fct\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu tezlerden ilki, proleter devrimin zaferinden zonra devletin s\u00f6n\u00fcmlenmeye ba\u015flayaca\u011f\u0131 fikridir (MEW 20, S. 262). \u00d6zel m\u00fclkiyetin do\u011furdu\u011fu k\u00f6t\u00fcl\u00fcklerin yerine, devletin a\u015f\u0131r\u0131 g\u00fc\u00e7lenmesi ile ba\u011flant\u0131l\u0131 ba\u015fkalar\u0131 ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131 ki; bunlar\u0131 yok etmeksizin devletin la\u011fvedilmesi ufukta bile de\u011fildi. Bu bak\u0131mdan \u00f6z\u00fcnde halk egemenli\u011finden de\u011fil, aksine <
\n\tHem o zamanki, hem bug\u00fcnk\u00fc burjuvazinin kinizmi (Cynicism, Zynismus, Kelb\u00eeyye), tam da, kendi yuvalar\u0131nda mevcut bulunan <
\n\tRusya ve \u00c7in’in gelecekteki tutumlar\u0131 \u00f6zellikle \u00f6nem ta\u015f\u0131yacakt\u0131r. Esas antipot (m\u00fctekabil-\u00fcl-kadem) muhtemelen \u00c7in olacak. Sosyalist bir devlet, \u00f6zg\u00fcl \u00c7in gelenekleri ile d\u00fcnyan\u0131n en kalabal\u0131k \u00fclkesi olman\u0131n avantajlar\u0131na ve parti ve devlet g\u00fcc\u00fcne dayanarak, vaktiyle NEP’in uyguland\u0131\u011f\u0131 d\u00f6nemdekine benzer bir \u015fekilde, yeniden <
\n\tKapitalist k\u00fcreselle\u015fmeye kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kan, h\u00fck\u00fcmetler \u00f6tesi organizasyonlar diye adland\u0131r\u0131lan, \u00e7ok say\u0131da yap\u0131lar da var. \u015eu esnada en dikkat \u00e7ekici olan\u0131 ATTAC’d\u0131r. D\u00fcnya Sosyal Forumu taraf\u0131ndan son olarak Ocak 2003’te Porto Alegre’de ve \u015fimdi de Mumbai’de ger\u00e7ekle\u015ftirilen muazzam mitingler de bu kapsamdad\u0131r. Yeni bir d\u00fcnya ekonomik d\u00fczeni olu\u015fturulmas\u0131 y\u00f6n\u00fcnde bir bas\u0131n\u00e7 \u00f6yle artmaktad\u0131r ki, bu, Kuzeyi, er ya da ge\u00e7, temel \u00f6nemde bir d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcnmeye zorlayacakt\u0131r. Aksi takdirde her\u015fey i\u00e7in \u00e7ok ge\u00e7 kal\u0131nm\u0131\u015f olabilir.
\n\tMarx ve Engels, alternatif olarak sosyalizmi, yani \u00f6zel m\u00fclkiyetin bulunmad\u0131\u011f\u0131 bir d\u00fczeni \u00f6ng\u00f6rmekteydiler. Tarih b\u00f6yle bir toplumun m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ancak rekabet yetene\u011finde olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 da sergiledi. Kapitalist toplumun keskinle\u015fen \u00e7eli\u015fkilerinin ayn\u0131 zamanda yeni bir toplum yaratacak kuvvetleri ortaya \u00e7\u0131kar\u0131p \u00e7\u0131karmayaca\u011f\u0131n\u0131 ger\u00e7i hi\u00e7 kimse bilmiyor. Buna ra\u011fmen, zihinde olas\u0131 bir alternatif tasavvur bulundurma, her tutarl\u0131 anti kapitalist m\u00fccadelenin \u00f6n ko\u015fulu olarak kalmaya devam ediyor.
\nDipnotlar:
\n(1) Bak\u0131n\u0131z: S. Bollinger taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen ve yay\u0131nlanan kitap: Das letzte Jahr der DDR Zwischen Revolution und Selbstaufgabe, Berlin 2004, S. 24 – 30.
\n(2) P. Zelikow und C. Rice, Sternstunde der Diplomatie – Die Deutsche Einheit und das Ende der Spaltung Europas, Berlin 1997, 2000 als Taschenbuch, S. 54.
\n(3) N. Grunenberg, Der Richtige R\u0131echer, DIE ZEIT vom 28. 9. 1990.
\n(4) A.v.Plato, die Vereinigung Deutschlands-ein weltpolitisches Machtspiel, Berlin 200 S. 19 – 22, E. Czichon, H. Mahron, Das Geschenk, K\u00f6ln 1999 S. 40-42. Her iki kitap da her\u015feyden evvel P. Zelikow vw C. Rice’\u0131n Amerika Birle\u015fik Devletleri politikas\u0131n\u0131n etrafl\u0131 bir sergilenmesi \u00fczerinedir.
\n(5) M\u00fcste\u015far Ottfried Hennig 29. 10. 1989’da bu tebli\u011fi a\u00e7\u0131k\u00e7a zikretmektedir: Texte zur Deutschlandpolitik Reihe III Bd. 7 1989, S. 308.
\n(6) M. Gorbatschow, Erinnerungen, Berlin 1995, S. 303.
\n(7) M. Gorbatschow, Rede in der UNO, Neues Deutschland vom 8. 12. 1988.
\n(8) Moskau musste die DDR endlich loslassen, Neues Deutschland vom 5.\/6. Mai 2001.
\n(9) Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131n\u0131z: E. Bahr, Zu Meiner Zeit, M\u00fcnchen 1996, s. 282 ff. , sowie von der anderen Seite W. Keworkow, Der geheime Kanal, Berlin 1995, und dazu D. Nakath bei Bollinger S. 327.
\n(10) Gorba\u00e7ov, Wie es war, Berlin 1999.
\n(11) S. Prokop, Glanz und Elend des Jahres 1989\/90, in: Ansichten zur Geschichte der DDR, Hrsg. L. Elm, D. Keller und R. Mocek, Bd. XI\/X, Bonn Berlin 1998, s. 164.
\n[12] C. Bernstein, M. Politi, Seine Heiligkeit, M\u00fcnchen 1977.
\n[13] P. Pragal, Weniger als vermutet, Berliner Zeitung, 21. 7. 2004.
\n[14] (N. Grunenberg, a. a. O.)
\n[15] M. Gorbatschow, Erinnerungen, S. 714 f., D. Nakath, Zu den deutsch-deutschen Beziehungen in der Zweiten H\u00e4lfte der achtziger Jahre, in: Bollinger S. 342 f. Zum Termin vgl. von Plato, S. 188
\n[16] W. Sch\u00e4uble, Der Vertrag, Stuttgart 1991, S. 145 f., S. 131.
\n[17] P. Pragal, Tr\u00e4ume tr\u00fcbten den Blick auf die Realit\u00e4t, Berliner Zeitung vom 2. 11. 1994.
\n[18] F. Brunnsen, Die Revolution in der DDR, Aus Politik und Zeitgeschichte, Beilage zur Wochenze\u0131tung Das Parlament, B 45\/99, S. 11.
\n[19] <
\n[20] A. Brie, Ich tauche nicht ab, Berlin 1996, S. 137.
\n[21] Gorba\u00e7ov Ekim 1988’de Mieczyslav Rakovski’ye: <
\n[22] U.-J. Heuer, G. Riege, Der Rectsstaat – eine Legende?, Baden-Baden 1992, S. 52.
\n[23] Zum 5. Jahrestag der deutschen Vereinigung, Pressedienst der PDS 1995 Nr. 37 S. 11.
\n[24] Vgl.: die Materialien einer Diskussionsveranstaltung des Berliner B\u00fcros der Friedrich-Ebert-Stiftung am 27. 2. 1999, <
\n[25] J. Kuczynski, Konservative Revolutionen, Neues Deutschland vom 8. November 1989. Buna kar\u015f\u0131n Manfred Kossok, (Weder <
\n[26] M. Brie, Die Wende wird Revolution, Berliner Zeitung vom 30. 11. 1989.
\n[27] M. Kossok, Schreckgespenst von Bonn. DDR-Demokratie ante portas. Die Revolution hatte die richtigen verlierer, aber wird sie auch die richtiger Sieger haben?, Neues Deutschland vom 10.\/11. 3. 1990.
\n[28] W. Sch\u00e4uble, a. a. O, S. 15.
\n[29] Bu \u00e7a\u011f\u0131n kronolojik s\u0131ralamas\u0131 ve \u00f6zel olarak \u00c7a\u011f kavram\u0131 i\u00e7in kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131n\u0131z: U.-J. Heuer, Im Stre\u0131t – Ein Jurist in zwei deutschen Staaten, Baden-Baden 2002, ab S. 461.
\n[30] H. J. Sandk\u00fchler (Hrsg.) Europ\u00e4ische Enzyklop\u00e4die zu Philosphie und Wissensachaften Bd. I Hamburg 1990, S. 761-763, J. Ritter (Hrsg.) Historisches W\u00f6rterbuch der Philosophie, Bd. 2, Darmstadt 1972, S. 594-598.
\n[31] E. Hobsbawm, Das Zeitalter der Extreme, M\u00fcnchen-Wien 1995, S. 20.
\n[32] SED’in 1976 Program\u0131’nda da b\u00f6yleydi, IX. Parteitag der SED, Program der SED, Berlin 1976, S. 11.
\n[33] XXVII. Parteitag der KPdSU, Dokumente, Berlin 1986, S. 29-30.
\n[34] M. Sohn toplumsal formasyonlar\u0131 ve \u00e7a\u011flar\u0131 (ge\u00e7i\u015f \u00e7a\u011flar\u0131 hari\u00e7) tan\u0131ml\u0131yor ve \u015fu sonu\u00e7ta \u0131srar ediyor: <
\n[35] A. Gramsci, Kritische Gesamtausgabe der Gef\u00e4ngnisheft Bd. 6 (Hefte 10 und 11), herausgegeben von W. F. Haug, Hamburg 1995, S. 1226 f., S. 1243.
\n[36] Buna ilaveten kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131n\u0131z: U.-J. Heuer, Marxismus und Politik, Hamburg 2004, 2. Kapitel Der naturgesetzliche Gesamtprozess des Kapitalismus und sein Januskopf, S. 29-53.
\n[37] E. Altvater, B. Mahnkopf, Grenzen der Globalisierung, M\u00fcnster 1996, S. 520.
\n [38] E. Altvater, B. Mahnkopf, ebd., S. 429, H. Conert, Das amerikanische \u0130mperium. Der <
\n[39] Buna ilaveten kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131n\u0131z: U.-J. Heuer, Deutschland f\u00fchrt wieder Krieg, Z. Zeitschrift marxistische Erneuerung, Nr. 38 Juni 1999, S. 38-52.
\n[40] W. Wolf, Fusionsfieber, K\u00f6ln 2000, S. 50.
\n[41] Die Nationale Sicherheitsstrategie der USA (Vom Pr\u00e4sidenten am 17. 9. 2002 vorgelegt), \u0130nternationale Politik 2002 Nr. 12, S. 118.
\n[42] Bunun yan\u0131s\u0131ra kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131n\u0131z: A. Wehr, Kerneuropa entsteht, junge Welt vom 30. 7. 2003. Zur darstellung und Wertung des Entwurfs vgl. U.-J. Heuer, Wer sind die Preu\u00dfen von heute?, junge Welt vom 16. 10. 2003.
\n[43] Vgl. dazu die \u00dcberlegungen zum Absterben des Staates von D. Losurdo, Der Marxismus Antonio Gramscis, Hamburg 2000, S. 95-97, S. 109.
\n[44] Vgl. dazu die \u00dcberlegungen zu Kuba und Nikaragua von D. Losurdo, <
\n[45] H. Peters, China – quo vadis?, junge Welt vom 24, 25\/6 und 27. 1. 2003.
\n* Treuhandanstalt (Yediemin Kurulu\u015fu): Do\u011fu Almanya’n\u0131n Federal Almanya taraf\u0131ndan yutulmas\u0131ndan sonra bu \u00fclkede Demokratik Almanya Cumhuriyeti i\u015fletmeleri ve gayri menkullerini sat\u0131\u015f yahut tatilname yoluyla \u00f6zelle\u015ftirme, reorganize ya da tasfiye etme i\u015fini y\u00fcr\u00fctmekle g\u00f6revlendirilmi\u015f olan devlet kurumu. Bu kurum DAC’nin sosyalist m\u00fclklerini \u00f6zelle\u015ftirme yoluyla kapitalist i\u015fletmelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme ve sosyalist yap\u0131y\u0131 tamamen tasfiye etme g\u00f6revini 1990 – 1994 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirmi\u015ftir. [benim notum: samet erdo\u011fdu]\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"