Home / Güncel / HEVBENDÎ’YE OPERASYON: TÜRK DEVLETİ KÜRT ULUSAL İRADESİNDEN NEDEN KORKUYOR? Denge Welad

HEVBENDÎ’YE OPERASYON: TÜRK DEVLETİ KÜRT ULUSAL İRADESİNDEN NEDEN KORKUYOR? Denge Welad

Diyarbakır’da filizlenen ulusal birlik iradesine devlet müdahalesi ve Kürt halkına gözdağı politikası

Kürtlerin birliği devletin kırmızı çizgisi mi?

Kürt halkının ulusal özgürlük mücadelesi, tarih boyunca yalnızca askeri saldırılarla, tutuklamalarla, katliamlarla ve zorla asimilasyon politikalarıyla bastırılmaya çalışılmadı. Bu mücadelenin en önemli hedeflerinden biri de Kürtlerin kendi ulusal iradeleri etrafında birleşmesini engellemek oldu.

Türk devleti, Kürt halkının ulusal ve demokratik taleplerini yıllardır bir güvenlik sorunu olarak tanımlıyor. Kürtlerin kimlik, dil, ulusal haklar ve kendi geleceklerini belirleme taleplerini tanımak yerine, bu talepleri devletin üniter yapısına yönelik bir tehdit olarak gösteriyor.

17 Kasım 2026 tarihinde HEVBENDÎ’ye yönelik gerçekleştirilen operasyon, bu tarihsel devlet politikasının güncel bir örneği olarak değerlendirilmelidir.

Çünkü operasyonun zamanlaması, hedef alınan siyasi şahsiyetler ve HEVBENDÎ’nin kuruluşundan yalnızca sekiz gün sonra gerçekleştirilmiş olması, meselenin basit bir adli soruşturmanın ötesinde siyasal bir boyut taşıdığına ilişkin ciddi sorular ortaya çıkarmaktadır.

Devletin vermek istediği mesaj açıktır: Kürtler bir araya gelmesin, ortak bir ulusal irade oluşturmasın, kendi gelecekleri hakkında bağımsız bir siyasal tutum geliştirmesin!**

Ancak Kürt halkının ulusal iradesi hiçbir devletin izin ve icazetine bağlı değildir.

1. HEVBENDÎ: Dağınıklıktan ortak ulusal iradeye doğru

7 Kasım 2026 tarihinde Diyarbakır’da gerçekleştirilen kuruluş konferansıyla oluşturulan HEVBENDÎ, 9 Kasım’da kamuoyuna kuruluşunu ilan etti.

Kürdistan ulusal partilerinin, siyasi hareketlerinin ve bağımsız şahsiyetlerin katılımıyla oluşturulan bu ittifak, uzun yıllardır devam eden ulusal birlik arayışının yeni bir aşamasını temsil etmektedir.

Farklı ideolojik ve örgütsel geleneklerden gelen siyasi yapıların kendi kimliklerini koruyarak ortak bir ulusal platformda buluşması, Kürt siyasetinde önemli bir gelişmedir.

Burada asıl önemli olan, yeni bir örgütün veya siyasi yapının kurulmuş olması değildir. Önemli olan, Kürdistan’ın farklı siyasi dinamiklerinin ortak ulusal çıkarlar temelinde bir araya gelme iradesi göstermesidir.

Çünkü Kürt halkının ulusal mücadelesi herhangi bir partinin, örgütün veya siyasi liderliğin tekelinde değildir. Bu mücadele, farklı sınıfsal, siyasal ve ideolojik kesimlerin varlığını kabul eden, ulusal demokratik haklar temelinde ortaklaşmayı gerektiren tarihsel bir mücadeledir.

HEVBENDÎ’nin ortaya koyduğu birlik arayışının önemi de burada yatmaktadır.

Türk devletinin operasyonu, tam da bu ortaklaşma iradesinin ortaya çıkmasından kısa bir süre sonra gerçekleştirilmiştir.

2. Devletin gerçek korkusu: Kürtlerin kendi ulusal iradesini oluşturması

Türk devletinin HEVBENDÎ’ye yönelik operasyonunun siyasal arka planını değerlendirirken temel soruyu doğru sormak gerekiyor:

Devlet, Kürt siyasi partilerinin, hareketlerinin ve bağımsız şahsiyetlerinin bir araya gelmesinden neden rahatsızlık duyuyor?

Kürtlerin kendi ulusal sorunlarını tartışması, ortak bir program oluşturması, ulusal haklarını savunması ve gelecekleri hakkında ortak bir siyasal irade geliştirmesi hangi demokratik ve hukuki gerekçeyle suç konusu yapılabilir?

Devletin HEVBENDÎ’ye yönelik müdahalesi, Kürt ulusal siyasetinin bağımsız bir merkez etrafında kurumsallaşmasına karşı duyulan siyasal rahatsızlığın bir göstergesi olarak okunmalıdır.

Burada mesele yalnızca gözaltına alınan siyasi şahsiyetler değildir. Mesele, Kürtlerin kendi ulusal gelecekleri hakkında söz sahibi olma iradesidir.

Türk devleti, Kürt siyasetinin kendi denetimi dışında gelişen, farklı siyasi yapıların ortaklaşmasına dayanan ve ulusal hakları merkezine alan bir zeminde güç kazanmasını istemiyor.

Çünkü ulusal birlik, Kürt halkının siyasal özne olma kapasitesini büyütür. Farklı siyasi yapıların ortak bir ulusal program etrafında buluşması, Kürtlerin taleplerinin daha geniş bir toplumsal ve siyasal zeminde ifade edilmesini sağlar.

İşte devletin müdahalesinin siyasal anlamı bu noktada aranmalıdır.

Devlet, Kürtlerin örgütsüzlüğünden güç alıyor; Kürtlerin ortak iradesinin kurumsallaşmasından ise rahatsızlık duyuyor.**

3. ‘Terörsüz Türkiye’ söylemi ve Kürt sorununun daraltılması

Son dönemde Türkiye’de gündeme getirilen ‘Terörsüz Türkiye’ söylemi, Kürt sorununun çözümüne ilişkin tartışmaların merkezine yerleştirildi.

Ancak burada temel bir çelişki bulunmaktadır.

Kürt sorunu yalnızca silahların bırakılması veya silahlı çatışmaların sona erdirilmesi meselesi değildir. Kürt sorunu; bir halkın ulusal kimliğinin tanınması, dili, kültürü, kolektif hakları, siyasal iradesi ve kendi geleceğini belirleme hakkıyla doğrudan bağlantılı tarihsel ve siyasal bir sorundur.

Silahlı çatışmaların sona ermesi, demokratik siyasetin önünün açılması bakımından önemli bir gelişme olabilir. Ancak bu, Kürt halkının ulusal ve demokratik taleplerinin ortadan kaldırılması anlamına gelemez.

Kürt halkına denilmek istenen şu mudur?

Silahlar bırakılabilir, ancak ulusal haklar talep edilmeyecek. Siyaset yapılabilir, ancak Kürdistan’ın ulusal statüsü tartışılmayacak. Partiler kurulabilir, ancak ortak bir ulusal irade oluşturulmayacak!

Böyle bir yaklaşım, demokratik çözüm değil, Kürt siyasetinin devletin kabul ettiği sınırlar içerisine hapsedilmesidir.

HEVBENDÎ operasyonu, tam da bu çelişkinin tartışılması gereken bir dönemde gerçekleştirilmiştir.

Bir taraftan silahsız siyaset ve demokratik çözümden söz edilirken, diğer taraftan Kürt ulusal partilerinin ortak bir ittifak oluşturması üzerine gözaltı operasyonları düzenlenmektedir.

O halde şu soruyu sormak gerekiyor:

Devletin kabul edebildiği Kürt siyaseti, yalnızca kendi belirlediği sınırlar içerisinde kalan bir siyaset midir?**

4. Evlerin kapılarının kırılması, ters kelepçeler ve gözdağı politikası

HEVBENDÎ operasyonunun en dikkat çekici boyutlarından biri, siyasi şahsiyetlere yönelik gözaltı uygulamalarının biçimidir.

Aktarılan tanıklıklara göre yaşlı insanların evlerine kapılar kırılarak girilmiş, bazı kişiler ters kelepçeyle evlerinden alınmış ve günlerce gözaltında tutulmuştur.

Siyasi faaliyetleriyle tanınan, yıllarını Kürt halkının ulusal ve demokratik mücadelesine vermiş insanlara yönelik bu uygulamalar, yalnızca gözaltına alınan kişileri değil, onların ailelerini ve bütün bir toplumu hedef alan bir korkutma politikasını da gündeme getirmektedir.

Bir siyasi ittifakın kuruluşuna katılmak, bir konferansta yer almak, ulusal hakları savunmak ve ortak bir siyasi program oluşturmak hangi gerekçeyle bu tür müdahalelerin konusu yapılabilir?

Devletin hukuk ve güvenlik mekanizmaları, demokratik siyasal faaliyetleri kriminalize etmek için kullanılamaz.

Üstelik soruşturma dosyasına gizlilik kararı getirilmesi ve avukatların dosyaya erişiminin kısıtlanması, kamuoyunun soruşturmanın gerçek kapsamını öğrenmesini de zorlaştırmaktadır.

Burada açıkça sorgulanması gereken, hukukun siyasi faaliyetler üzerindeki baskı aracına dönüştürülüp dönüştürülmediğidir.

Gözaltına alınan insanlar henüz suçlu oldukları kanıtlanmamış kişilerdir. Onlara yönelik muamele, hukuk devleti ve temel haklar açısından bağımsız biçimde incelenmelidir.

5. Kürdistan ulusal birliği neden önemlidir?

Kürdistan, tarihsel olarak dört parçaya bölünmüş, farklı devletlerin egemenliği altında yaşayan bir halkın ülkesidir.

Bu parçalanmışlık, Kürt halkının ulusal mücadelesini farklı siyasal, toplumsal ve tarihsel koşullarda şekillendirmiştir.

Kürdistan’ın her parçasında farklı örgütlenmeler, siyasi gelenekler ve mücadele deneyimleri oluşmuştur. Bu farklılıkları yok saymak ne mümkündür ne de gereklidir.

Ancak farklılıkların varlığı, ortak ulusal çıkarlar temelinde birlik oluşturmanın önünde bir engel olarak görülmemelidir.

Ulusal birlik, bütün siyasi hareketlerin aynı ideolojiyi benimsemesi veya aynı örgütsel yapıya dönüşmesi demek değildir. Ulusal birlik, farklılıkların demokratik biçimde korunarak ortak ulusal talepler etrafında dayanışma ve mücadele geliştirilmesidir.

HEVBENDÎ’nin önemi de bu ihtiyaca cevap verme iddiasında yatmaktadır.

Kürt ulusal birliği, yalnızca diplomatik görüşmelerin, parti yöneticilerinin toplantılarının veya dönemsel siyasi uzlaşmaların konusu olamaz. Bu birlik, halkın iradesine dayanmalı; işçileri, emekçileri, kadınları, gençleri, aydınları ve toplumun farklı kesimlerini kapsamalıdır.

Kürt halkının geleceği, birkaç siyasi liderin veya örgütsel merkezin kararlarına terk edilemez.

6. Kürdistanlı komünistlerin tutumu: Ulusal haklar ve sınıfsal mücadele

Kürdistanlı komünistler açısından ulusal sorun ile sınıf sorunu birbirinden koparılamaz. Kürt halkının ulusal baskı ve inkâr koşullarından kurtuluşu, işçi sınıfının, emekçilerin ve ezilen toplumsal kesimlerin özgürlük mücadelesiyle birlikte ele alınmalıdır.

Ulusal özgürlük mücadelesi, burjuva siyasal çıkarların dar sınırlarına hapsedilemez. Kürdistan’ın geleceği, yalnızca egemen sınıfların veya mevcut siyasi iktidarların pazarlık konusu olamaz.

Ancak sınıfsal farklılıklar, Kürt halkının ortak ulusal demokratik haklarını savunmanın önünde bir engel olarak da kullanılamaz.

Bu nedenle Kürdistanlı komünistler, Kürt halkının kendi kaderini tayin hakkını, ulusal demokratik örgütlenme ve siyasal temsil hakkını savunur.

HEVBENDÎ’nin farklı ideolojik ve siyasi yapılardan oluşması, bu yapıların bütün politikalarının aynı olduğu anlamına gelmez. Komünistlerin kendi bağımsız sınıfsal ve siyasal programlarını koruyarak ulusal demokratik haklar temelindeki birlik arayışını değerlendirmesi gerekir.

Ulusal birlik, eleştirisiz bir siyasi uzlaşma değildir. Gerçek birlik, karşılıklı saygı, eşitlik, demokratik katılım ve ortak mücadele ilkeleri üzerinde yükselmelidir.

Bizim açımızdan temel mesele, Kürt halkının kendi geleceği hakkında karar verebilecek özgür ve örgütlü bir siyasal iradeye sahip olmasıdır.

7. Baskılar ulusal birlik ihtiyacını ortadan kaldıramaz!

Türk devletinin HEVBENDÎ’ye yönelik operasyonu, Kürt ulusal birlik arayışını durdurmaya yönelik bir gözdağı olarak değerlendirilmektedir.

Ancak ulusal birlik ihtiyacı, herhangi bir devletin siyasi tercihlerine göre ortaya çıkmış değildir. Bu ihtiyaç, Kürt halkının tarihsel parçalanmışlığından, ulusal inkâr ve baskı politikalarından ve kendi geleceğini belirleme mücadelesinden doğmaktadır.

Hiçbir operasyon, bu tarihsel ihtiyacı ortadan kaldıramaz.

Gözaltılar, tutuklamalar ve siyasi baskılarla Kürt halkının ortak ulusal irade arayışının önüne geçilemez. Bununla birlikte, birlik girişimlerinin kalıcılığı yalnızca devlet baskısına karşı gösterilecek tepkiye değil, demokratik ve katılımcı bir siyasal yapının inşa edilmesine de bağlıdır.

HEVBENDÎ’nin önünde önemli sorumluluklar bulunmaktadır:

– Farklı siyasi yapıların eşit temsilini güvence altına almak.

– Ulusal demokratik haklar konusunda ortak bir program geliştirmek.

– Kadınların, gençlerin, işçilerin ve emekçilerin katılımını sağlamak.

– Dört parçadaki Kürt siyasi dinamikleriyle demokratik ilişkiler geliştirmek.

– Halkın iradesine dayanan şeffaf ve hesap verebilir bir örgütlenme oluşturmak.

Bunlar yerine getirilmeden ulusal birlik yalnızca bir temenni olarak kalacaktır.

Kürt halkının ulusal iradesi hiçbir devletin iznine bağlı değildir!

HEVBENDÎ’ye yönelik operasyon, Kürt halkının ulusal demokratik hakları, siyasal örgütlenme özgürlüğü ve kendi geleceğini belirleme iradesi üzerine yeniden düşünmeyi zorunlu kılmaktadır.

Türk devleti, Kürt sorununun çözümünü yalnızca kendi güvenlik anlayışı ve siyasi sınırları içerisinde tanımlayamaz. Kürt halkının ulusal hakları, herhangi bir hükümetin lütfedeceği haklar değildir.

Kürt halkının kendi kimliğiyle örgütlenmesi, ulusal taleplerini dile getirmesi, siyasi partiler ve ittifaklar kurması meşru demokratik haklardır.

Diyarbakır’da ortaya çıkan HEVBENDÎ girişimi, bu tarihsel ihtiyacın siyasal alandaki ifadelerinden biridir. Bu girişimin başarısı, demokratik katılımı ne ölçüde sağlayacağına, farklı siyasi çevreleri nasıl ortaklaştıracağına ve halkın iradesini ne ölçüde temsil edeceğine bağlıdır.

Türk devletinin baskı politikalarına karşı demokratik hak ve özgürlükleri savunmak, yalnızca Kürtlerin değil, Türkiye’de yaşayan bütün emekçilerin ve ezilen halkların ortak demokratik mücadelesinin de bir parçasıdır.

Kürdistanlı komünistler olarak şunu açıkça ifade ediyoruz:

Kürt halkının ulusal iradesi suç değildir!

Kürtlerin ulusal birlik arayışı bir güvenlik tehdidi değildir!

Kendi kaderini tayin hakkını savunmak suç değildir!

Devletlerin sınırları, halkların özgürlük ve eşitlik taleplerini susturamaz. Baskı ve gözaltılarla ulusal birliğin önüne geçilemez.

Kürt halkının geleceğine Türk devleti değil, Kürt halkının özgür iradesi karar vermelidir!

Yaşasın Kürt halkının ulusal demokratik mücadelesi!

Yaşasın halkların eşitliği, özgürlüğü ve dayanışması!

21.11.2026

#HEVBENDÎ#KürtUlusalİradesi#KürdistanUlusalBirliği#KürtHalkınınİradesi#KürdistanlıKomünistler

Bölüme ait diğer yazılardan!

MAHABAD RUHU YAŞIYOR – ULUSAL ÖZGÜRLÜK MÜCADELESİ SÜRECEKTİR! KKP

Mahabad Kürt Cumhuriyeti (1946)MAHABAD RUHU YAŞIYOR – ULUSAL ÖZGÜRLÜK MÜCADELESİ SÜRECEKTİR22 Ocak 1946’da Mahabad’da ilan …